Le Moulin de Gany

Ruud schrijft over zijn vakantie van 2004 op Le Moulin de Gany:
We hadden in de Naturisme al eens wat gelezen over Le Moulin de Gany en ook op het internet was een en ander te lezen op hun site. Al met al leek het ons een goed plan en besloten we het er op te wagen. Aangezien we (nu) meer vrijheden hebben bij het plannen van de vakantieperiode zijn de mogelijkheden om van het voorseizoen gebruik te maken ook wat ruimer. We besloten om er in half juni op uit te trekken. Op 12 juni vertrokken we vanaf de Birk richting Frankrijk. Na een overnachting op de eenvoudige municipal van Toury, een kilometer of 80 onder Parijs aan de N20 gelegen kwamen we op 14 juni aan op Gany; het kaartje zegt genoeg over de ligging ervan, ongeveer 70 km ten zuiden van Limoges.
Bernadette verwelkomde ons allerhartelijkst en onder het genot van een drankje maakten we kennis met elkaar en van al wat Gany te bieden had. De eerste indruk was geweldig. Een schitterend terrein van 17 ha met afwisselend velden en bebossing. Het terrein is aardig geaccidenteerd en heeft ongeveer 65 mooie vlakke, ruime, plaatsen; schaduw is voldoende te vinden op het terrein. De mogelijkheid bestaat om in de buurt van de toiletten een plaats in te nemen (avenue les poules). Je kunt bij anderen in de buurt gaan staan, maar je kunt ook de absolute stilte opzoeken op één der meer afgelegen velden. Dwars door het terrein stroomt het riviertje de Loyre, niet te verwarren met zijn grote broer de Loire.
Na een korte verkenning van het terrein besloten we om onze caravan 't Roefje op te zetten onderaan het ouwe knarrenlaantje oftewel de avenue les poules (het is gebruikelijk dat je zelf je plekje uitzoekt). Dit veldje werd zo genoemd vanwege het feit dat er vooral buiten de vakantieperioden nogal wat "grijze duiven" staan. Op deze wijze hadden we een veldje voor onszelf, dicht bij de bomen en het riviertje.
Al met al zijn er deze periode niet meer dan 10 plaatsen bezet geweest van de 65, hetgeen kenmerkend is voor een periode buiten de schoolvakanties; de verwachting van Arie en Bernadette was dat het tijdens de schoolvakantieperiode aan zou trekken. Op ongeveer 30 plaatsen kun je stroom betrekken vanaf de in totaal 3 spanningszuilen mits je voldoende verlengkabel beschikbaar hebt.

Intussen maakten we ook kennis met Arie. Arie Rijkee runt samen met zijn Bernadette en naar ratio bijgestaan door hun drie dochters en zoon de camping voor het derde jaar. Een paar jaar geleden heeft het gezin de stoute schoenen aangetrokken en zijn in Frankrijk een nieuw leven begonnen; heel wat anders dan de wet handhaven bij de Rotterdamse politie. Voorwaar een hele onderneming, waar we ons petje voor afnemen.
Nu al, na ruim twee seizoenen draaien hebben Arie en Bernadette hun zaakjes goed voor elkaar: 60 mooie kampeerplaatsen, een fraai centraal gebouw met daarin beneden de bergerie en boven een schitterende sanitaire afdeling met voorzieningen voor invaliden, een gite, een groot centraal veld met volleybal-, tafeltennis-, petanque- en andere spelmogelijkheden, een bibliotheekje, in het seizoen dagelijks vers brood, een paar keer per week compleet verzorgde heerlijke maaltijden en niet te vergeten een hele fijne sfeer.
Uiteraard zijn er wensen die Arie en Bernadette in de planning hebben staan; zoals een sanitair blok op het hoge gedeelte, het gezelliger maken van de bergerie en wellicht iets van een ploeterbadje voor de jeugd; kwestie van prioriteit.
Bernadette deed haar uiterste best om de bloemenpracht in de diverse tuintjes in stand te houden, iets wat niet meevalt met die hoge temperaturen; gelukkig zijn er ook gasten met "groene" vingers die haar daarbij een handje helpen.
Bij het eeuwig nodige grasmaaien (je hoort Arie regelmatig op zijn motormaaier rondtoeren) wordt Arie geholpen door de twee geiten en de pony Jantje. Ze grazen slechts bij daglicht en gaan tegen de schemer op stal. Ook de haan met zijn 6 kippetjes gaat ?s avonds gewoonlijk op stok. Echter, een enkele keer wil dat wel eens worden vergeten en dan kun je ?s morgens wel eens op het onmogelijkste uur persoonlijk worden gewekt door monsieur "le cock" .Dit laatste moest Arie herhaaldelijk horen.......
De "veestapel" bestaat verder uit de lieve sul van een pirenesche berghond Romy en een onbekend aantal katten. De laatsten verschalken regelmatig de ruimschoots op het terrein aanwezige muizen.

Gedurende het seizoen worden de auto?s op het parkeerterrein bovenaan de camping geparkeerd; lekker rustig.
Behalve dat het gras op de kampeerplekken regelmatig wordt bijgehouden zorgt Arie er ook voor dat er daarbuiten ook wandelroutes over het gehele terrein worden kortgehouden. Dit nodigt uit om het terrein al wandelend te gaan verkennen; iets waar je toch wel even mee bezig bent.
Buiten de camping hebben we tripjes in de omgeving van nooit meer dan hemelsbreed 50 km gemaakt.
In Gimel een heuse cascadewaterval van wel 70m hoogte bezocht; naar Thule, Uzerge, Vigeoi voor de gezelligheid; naar Objat voor de zondagse markt; naar Lubesac (8 km) voor de bootschappen. Verder genoten van de vele mooie panorama?s die de Corrèze te bieden heeft.
Na drie heerlijke weekjes namen we met weemoed afscheid van Arie, Bernadette en hun paradijsje; we komen er zeker terug. Wil je meer weten over "Le Moulin de Gany"; dan kun je op het internet naar de website http://www.moulindegany.com/ surfen.